Rupsje nooit genoeg

Het regent en dat terwijl het zomer is. In juni hoor je op zijn minst met je blote benen te kunnen peddelen in de zon. Of na het fietsen een colaatje te kunnen drinken op een terrasje samen met die fietskennis die je tegen kwam onder weg.

Je fiets poetsen in de achtertuin terwijl de kooltjes aangestoken worden en de borden en lekkere sausjes op tafel worden gezet. Juni is de tijd van zout kristallen op je wang, daar waar je bril op je jukbeen leunt. En juni is de tijd van stoffige droge wegen en van die warmte kringeltjes in de lucht net boven het asfalt. Maar niet vandaag dus.

Ik ben net terug uit de Alpen en heb zin om te fietsen. Het waait een beetje, ik hoor de vogels zingen en ik wil graag het Noord Hollandse landschap in. Maar als het op mijn racer aankomt ben ik een enorme mooi weer fietser. Ik houd van de hitte en de droogte. Sappige groene weilanden horen voor mij bij het voorjaar. In juni wil ik van mijn fiets donderen van de hitte… maar ja het regent heh.

Naast me staat mijn Empella. Als ik vanaf mijn plek op de bank een beetje naar links leun komt mijn wang tegen een vieze achterderrie. Tegen de muur staan mijn moraal-velgen met de genopte griffootjes er om heen. Mijn Empella ziet er niet uit! Die is aan een opknap beurt toe. De laatste keer dat ik op mijn crosser reed was het voor het artikel over Last Gear voor het blad van de NTFU. Mijn crosser, dat arme ding heeft deze winter door sneeuw en modder moeten raggen en ik heb – toen het voorjaar kwam – gewoon mijn racer gepakt en ben doorgereden. Mijn mooie crosser hing aan zijn haak met de modder nog op de assen. Niet zo netjes. En dan regent het vandaag.

Ik heb een onweerstaanbare zin om op mijn crosser door de blubber te rijden. Om bij een grote plas in een bocht te hopen dat ik mijn fiets kan houden en dat ik niet als een varkentje in de modder eindig. Ik heb zin om te remmen met remmen die het toch niet doen. Maar vooral heb ik zin in het speelse en dynamische van het crossen.

Het is juni, dus het duurt nog wel even. Laat ik vanavond maar beginnen aan het in goede staat brengen van mijn crosser, dan ga ik vanmiddag wel even op de weg de polder in. Rondje Noord Holland. Dat rondje waar ik zo naar verlangde toen ik in de Alpen was. En terwijl ik dat rondje rijd zal ik denken aan het crossen… Roseje nooit genoeg vreet zich een weg door het wielerlandschap.